فرزندان در سن بلوغ دارای مغزی بسیار كارآمد و فعال هستند ولی نمی دانند با آن

چكار كنند.

با خوشحالی میتوان گفت كه فرزندان 10 تا 18 ساله امروز اولین نسلی از این سن

میباشند كه چنین اطلاعات وسیعی از رشد مغزی آنها را در اختیار داریم.

مطالعات بر روی حیوانات و نوجوانان نشان داده است كه مغز در این سن دائما در

حال رشد و تغییر است.

بزرگترین بخش مغز بخش كورتكس میباشد كه خود به بخشهای مختلفی تقیم میشود

و از سمت عقب به جلو به بلوغ میرسد. بخش فرونتال یا ناحیه پیشانی آخرین بخشی

است كه مراحل تكامل و بلوغ را پشت سر میگذارد. بخش فرونتال مركز فعالیتهای

شناختی مثل برنامه ریزی. قضاوت و منطق است. این بخش بطور طبیعی در 25

تا 30 سالگی كامل نمیشود.

در بین دختران و پسران الگوی تكامل و بلوغ مغزی دارای تفاوتهایی است. بخشی

از كه مسئول تجزیه و تحلیل اطلاعات است در دوران بچگی گسترش میابد و در

دختران در سن 12 تا 14 سالگی به حداكثر رشد خود میرسد. همین اتفاق در پسران

دو سال دیرتر بوقوع می پیوندد.

در دوران بلوغ شبكه عصبی تكامل میابد و ارتباط میان سلولها تقویت میشود. این

رشد و تكامل شبكه عصبی به فرد اجازه فراگیری بهتر و بیشتر زبان دوم و موسیقی

را نسبت به بزرگسالان میدهد.

همین گسترش شبكه عصبی و حساسیت آن برای نوجوان همچون شمشیر دو لبه ای

عمل مینماید و این گروه سنی را نسبت به استرسهای بیرونی حساستر میسازد.

برای این گروه سنی ( 13 تا 19 سال) خواب بسیار مهم است. ولی متاسفانه معمولا

كمبود خواب دارند. مطالعه بلافاصله پیش از خواب برای این گروه بسیار مناسب

است. ورزشهایی مانند ایروبیك بسیار سودمند است.

این گروه سنی با اطلاعات فراوان دنیای الكترونیك بمباران می شوند و پریدن از

كاری به كار دیگر به فراوانی چرخاندن سر و صحبت كردن با دوستان دیده میشود.

تحقیقات نشان داده اند كه تحریكات حسی بیش از حد توانایی این گروه سنی برای

بخاطر آوردن لغات را دچار مشكل مینماید. چاره چیست؟

آیا میتوانیم درب دنیا را بروی خود و فرزند خود ببندیم؟

خیر. تنها كاری كه میتوانیم انجام دهیم این است كه فرزند خود را بگونه ای تربیت

نماییم كه با دنیای كنونی كنار بیاید. آنها باید برای كارهای خود برنامه ریزی نمایند

و بتوانند تصمیمات سریع بگیرند. درواقع باید به آنها چگونه برنامه ریزی كردن و تصمیم گیری را بیاموزیم.